"Bu müharibə artıq XX əsrin klassik müharibəsi deyil. Artıq bu, məna daşımayan əmrlər və kağız üzərində qərarlardan ibarət deyil. Bu müharibə gözəl hesabatlar və kabinet idarəçiliyi haqqındadır deyil. Bu, sürət, məsuliyyət və hadisə yerində daimi mövcudluq müharibəsidir".

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə ukraynalı hərbçi və politoloq Viktor Taran yazıb.

Burada qalib ən yüksək vəzifəyə və daha çox səlahiyyətə malik olan deyil, vəziyyəti real vaxt rejimində görə və gecikmədən qərarlar qəbul edə biləndir. Bu müharibədə vəziyyətin kritik olduğu yerdə peyda olan bölmələr xüsusi rol oynayır:

"Zərbə bölmələri əslində sürətli reaksiya göstərən mobil ehtiyat rolunu oynayır. Lakin belə bölmələr təkbaşına mövcud ola bilməz. Onlar həmişə konkret idarəetmə üslubu və konkret komandirlərin əksidir. Bu kontekstdə zərbə qoşunlarından danışarkən polkovnik Valentin Manqonu xatırlamaq lazımdır.

Polkovnik Valentin Manqo sahə komandiri olub, müharibəni bölmələri ilə birgə yaşayıb. O, kabinet rəhbəri və ya “ştab adamı” deyil. Keçmişdə o, 24/7 işləyib, müxtəlif istiqamətlərə gedib, zərbə qoşunlarının hərəkətlərini şəxsən nəzarətdə saxlayıb və qərarları birbaşa vacib məqamlarda qəbul edib.

Elə Manqo həmin dövrdə Zərbə qoşunlarının ayrıca döyüş strukturu kimi yaradılmasının təşəbbüskarı və həmtəsisçilərindən biri olub. Bunun üçün şərait maksimum çətin olub: genişmiqyaslı işğal, vaxt, insan, vasitə və resurs çatışmazlığı.

Eyni zamanda döyüşlərlə paralel sürətli reaksiya göstərən mobil zərbə bölmələrinin tətbiqi konsepsiyası formalaşdırılıb, hazırlıq sistemi, kadrlara seçim və real döyüş şəraitində idarəetmə sistemi yaradılıb. Burada məqsəd yalnız yeni bölmələr yaratmaq deyildi, yeni döyüş üsulunu tətbiq etmək idi. Zərbə bölmələri həmişə cəbhənin ən mürəkkəb və kritik hissələrində “yanğınsöndürən” qrup kimi fəaliyyət göstərib. Onlar dərhal müdafiəni gücləndirmək və ya aktiv əməliyyatlar üçün göndərilirdi.

Belə iş yalnız onda mümkün olur ki, rəhbər bütün cəbhə boyunca vəziyyəti dərindən anlayır və daimi əməliyyat kontekstində olur. Məhz buna görə Manqo döyüş bölgələrində müntəzəm işləyib və problem ilə qərar arasında vaxtı minimuma endirib. Beləliklə, hələ formalaşma mərhələsində olan strukturda kadr dəyişiklikləri tək bir şəxslə bağlı məsələ deyil – bu, yanaşma və qlobal strategiya məsələsidir.

Artıq işə salınmış və müharibə ilə yoxlanmış idarəetmə modeli sabitlik tələb edir. Bu mərhələdə kəskin hərəkətlər həmişə bölmələrin koordinasiyası, inkişaf tempi və idarəetmə vertikalının bütövlüyü üçün risk daşıyır. Hər hansı daxili intriqa və ya siyasi oyunlar müharibə zamanı dəyərli mütəxəssislərin itirilməsi riskidir. Dövlət özünə döyüş strukturlarını sıfırdan yaradan və onların effektivliyini ən çətin şəraitdə təmin edən insanların təcrübəsini dağıtmağa icazə verə bilməz".

Onun sözlərinə görə, Ukrayna peşəkarları qoruyub saxlamalıdır, onları qeyri-döyüş amilləri və fərdi ambisiyalar ucbatından itirməməlidir. Ümid edilir ki, zərbə qoşunları sabit şəraitdə fəaliyyət göstərəcək və onları yalnız ölkəni qorumaq üçün hər gün məhv edəcəkləri düşmən sayı narahat edəcək.

Samir