Əlaqələrdə sülhü hər qiymətə qorumaq istəyi əksər hallarda ali keyfiyyət kimi görünə bilər, lakin bu “sülhpərvərlik” arxasında dərin daxili böhran gizlənə bilər. Ekspertlər qeyd edirlər ki, davamlı olaraq gərginliyi özündə saxlayan insanlar əslində daimi özünü fədakarlıq vəziyyətində yaşayır, nəticədə emosional yanma və uzaqlaşma yaranır.

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə NLC yazıb.

Sxem terapiyası nəzəriyyəsinə görə, mübahisələrdən qaçmaq vərdişi sadəcə xarakter cəhəti deyil. Çox vaxt bu, uşaqlıqda formalaşmış “təhlükəsizlik proqramıdır”. Əgər uşaq fərqli fikrini ifadə etdiyində cəza, alçaldılma və ya sevgi itkisi ilə üzləşirsə, o, susmağı öyrənir.

Böyüklükdə bu avtomatik reaksiya kimi işləyir: konflikt düşüncəsi bədənin gərginliyinə səbəb olur və insan ani rahatlıq üçün ən az müqavimət yolunu seçir.

Sxem terapiyasının məntiqinə əsaslanaraq, müəllif üç əsas çətin vəziyyətlərlə davranış stilini qeyd edir:

Təslim olma: tamamilə başqasının ehtiyaclarına uyğunlaşmaq və onun haqlı olduğunu qəbul etmək.

Qaçınma: fiziki və ya emosional qaçış – mesajları görməməzlikdən gəlmək, susmaq və ya söhbəti “sonra”ya saxlamaq.

Həddən artıq kompensasiya: “çox yaxşı” olmağa çalışmaq, tez-tez üzr istəmək və vasitəçi rolunu oynamaq, yalnız gərginliyi azaltmaq üçün.

Xaricdən belə insan rahat və xoş görünə bilər, amma daxilində inciklik, qəzəb və boşluq hissi yığılır. Psixoloqlar vurğulayır ki, sağlam münasibətlər konfliktin olmaması üzərində deyil, gərginliyi qorxusuz şəkildə ifadə etmək bacarığı üzərində qurulur.

Həqiqi indiki təhlükə ilə uşaqlıq “ssenarilərini” ayırd edə bilmək bacarığı dönüş nöqtəsidir. Məqsəd skandalçı olmaq deyil, şəxsi sərhədləri qısa və aydın ifadələrlə müəyyən etməyi öyrənməkdir, bu da münasibətlərə dürüstlük və proqnozlaşdırıla bilənlik gətirir.

Samir