Bir ailənin yaşadığı münaqişə növbəti dəfə faciə ilə nəticələnib. 

Vaxtilə eyni həyatı bölüşən iki insan arasında yaranan qarşıdurma bu dəfə ölüm və həbs ilə yekunlaşıb. Hadisənin ən ağır yükü isə nə baş verənlərdə günahı olan, nə də seçim etmək imkanı olan bir uşağın taleyinə yazılıb.

Belə xəbərlər hər dəfə eyni sualı gündəmə gətirir  münasibətlər bitdikdən sonra insanlar niyə ortaq məsuliyyət hissini qoruya bilmirlər? Xüsusilə söhbət övladdan gedirsə, şəxsi incikliklər onun maraqlarından niyə üstün tutulur?

Ailə daxilində yaranan fikir ayrılıqları normal sayıla bilər. Ancaq bu mübahisələrin nifrətə, qisas hissinə və zorakılığa çevrilməsi heç bir problemi həll etmir. Əksinə, bir anın emosiyası illərlə davam edəcək faciələrin başlanğıcına çevrilir.

Əslində, boşanma ər-arvad münasibətini bitirə bilər, amma valideynlik öhdəliyini aradan qaldırmır. Uşağın sağlam psixoloji mühitdə böyüməsi üçün hər iki tərəfin təmkinli davranması, qanunun və qarşılıqlı anlaşmanın yolunu seçməsi vacibdir.

Unudulmamalıdır ki, hər ailə münaqişəsinin görünməyən qurbanı da olur. O qurban isə adətən uşaqlardır. Onlar valideynlərinin münaqişəsini seçmirlər, amma nəticələrini ömür boyu yaşamaq məcburiyyətində qalırlar.

Nəzərə alınmalıdır ki, boşanma baş verdikdən sonra ər-arvad münasibəti bitsə də, valideynlik öhdəlikləri qüvvədə qalır. Buna görə də tərəflər şəxsi narazılıqlarını övladın maraqlarından üstün tutmamalıdırlar. Uşaq hər iki valideynin sevgisinə və diqqətinə ehtiyac duyur.

Valideynlər arasında yaşanan incikliklər uşağın atası və ya anası ilə münasibətlərinə təsir etməməlidir. Övladın valideynlərdən biri ilə vaxt keçirməsi, gəzməsi, ünsiyyət qurması onun emosional inkişafının vacib hissəsidir. Bu münasibətə mane olmaq problemin həllinə deyil, əksinə, gərginliyin daha da artmasına səbəb ola bilər.

Təcrübə göstərir ki, boşanmadan sonra yaranan münaqişələr vaxtında dialoq və hüquqi yollarla həll edilmədikdə, tərəflər arasında aqressiya getdikcə dərinləşir. Emosiyalar idarə olunmadıqda isə kiçik bir mübahisə belə ağır nəticələr doğura bilər. Valideynlər anlamalıdırlar ki, övlad heç vaxt qarşıdurma vasitəsinə çevrilməməlidir. Qarşılıqlı hörmət, qanunun tələblərinə əməl etmək və uşağın maraqlarını hər şeydən üstün tutmaq həm ailədaxili gərginliyi azaldar, həm də bu cür faciələrin qarşısının alınmasına kömək edər.

Günel Cəlilova