Bu gün uşaqların əksəriyyəti vaxtlarının böyük hissəsini xarici cizgi filmlərinə baxmaqla keçirirlər.
Xüsusilə rus, türk və ingilis dillərində olan animasiya filmləri körpələr arasında daha çox maraq doğurur və onlar bu cizgi filmlərini yorulmadan izləyirlər. Hətta danışmağa yeni başlayan uşaqlar belə günün müəyyən hissəsini məhz bu cizgi filmlərinə baxmağa üstünlük verirlər.
Nəticə etibarilə, müəyyən müddətdən sonra uşaqlar ünsiyyət qurmağa başladıqda ana dilimizdə deyil, daha çox türk və rus dillərində eşitdikləri söz və ifadələri işlətməyə başlayırlar. Bu isə təbii olaraq valideynləri narahat edən bir hal kimi ortaya çıxır.
Beləliklə, uşaqlar gündəlik həyatda ana dilində danışmaq əvəzinə, izlədikləri cizgi filmlərində eşitdikləri sözləri təkrarlayırlar. Bəzi insanlar bunu normal qəbul etsələr də, əslində bu vəziyyət həm dil inkişafı, həm də milli-mənəvi dəyərlərin qorunması baxımından arzuolunan hesab edilmir.
Həmçinin, uşaqlar arasında doğma ana dilinə olan marağın tədricən zəifləməsi müşahidə olunur. Onlar gündəlik ünsiyyət prosesində ana dilində sərbəst və düzgün şəkildə ifadə olunmaq əvəzinə, daha çox xarici dillərdə — xüsusilə cizgi filmləri və müxtəlif media mənbələrindən eşitdikləri söz və ifadələri təkrarlamağa başlayırlar.
Bu vəziyyət zaman keçdikcə onların lüğət ehtiyatının formalaşmasına da təsir göstərir və nəticədə uşaqların nitqində ana dili ilə yanaşı xarici dil elementləri üstünlük təşkil etməyə başlayır. Belə bir tendensiya isə dil mühitinin təbii inkişafına və uşaqların milli dilə bağlılığının güclənməsinə mənfi təsir göstərə bilən amillərdən biri kimi qiymətləndirilir...
Günel Cəlilova


