İnsanların 60 yaşdan sonra daha az dostunun olması hər zaman ünsiyyət çətinliyi ilə əlaqəli deyil. Psixoloqlar hesab edirlər ki, uzun illər başqalarına qayğı göstərmək, emosional yorğunluq və vaxt çatışmazlığı sosial əlaqələrin azalmasına səbəb ola bilər. Bəzi insanlar isə yaş artdıqca çoxsaylı tanışlıqlardansa, azsaylı, lakin səmimi münasibətlərə üstünlük verirlər.

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə “Blikk” yazıb.

Mütəxəssislərin fikrincə, illərlə ailə üzvlərinin və yaxınlarının problemlərini dinləyən, çətin anlarında onlara dəstək olan insanlar bəzən öz ehtiyaclarını arxa plana keçirirlər. Üstəlik, göstərdikləri qayğının qarşılığında eyni dəstəyi görmədikdə emosional tükənmə yaşaya bilərlər. Belə insanlar üçün tək qalmaq və özlərinə vaxt ayırmaq enerjilərini bərpa etməyin üsuluna çevrilir.

Xüsusilə xəstə yaxınlarına qulluq edən şəxslər üçün dostluq münasibətlərini qorumaq çətinləşə bilər. Dərmanların vaxtında verilməsi, həkim müayinələri və gündəlik ailə qayğıları onların vaxtını və gücünü alır. Nəticədə dostlarla danışmaq və ya yazışmaq belə əlavə yük kimi hiss edilə bilər.

Araşdırmalar nə göstərir?

Tədqiqatlardan birində yaşı təxminən 61 olan və demensiyalı şəxslərə qulluq edən 223 iştirakçının sosial əlaqələri araşdırılıb. Alimlər onların yaxın dostlarının sayını, ünsiyyət tezliyini, qayğı yükünü və tənhalıq hissini müqayisə ediblər.

Nəticələrə əsasən, daha çox yaxın dostu olan iştirakçılar özlərini, ümumilikdə, daha az tənha hiss ediblər. Dostlarla müntəzəm ünsiyyət də tənhalıq hissinin azalması ilə əlaqələndirilib. Bu əlaqə xüsusilə yaxınlarına qulluq etməkdən ciddi yorğunluq keçirən insanlar arasında diqqət çəkib.

Bununla belə, tədqiqat az dostu olan hər kəsin tənhalıq yaşadığını göstərmir. Sosial münasibətlərə insanın həyat şəraiti, üzərinə düşən məsuliyyətlər və emosional vəziyyəti nəzərə alınmaqla yanaşılmalıdır.

Dostluqda saydan çox keyfiyyət önəmlidir

Digər araşdırmalar da yaşlılıq dövründə münasibətlərin emosional tərəfinin əhəmiyyətini vurğulayır. Səmimi ünsiyyət, qarşılıqlı anlayış və yaxınlıq insanın münasibətlərdən məmnunluğunu artıra bilər. Dostluğun yalnız göstərilən kömək və diqqətin bərabər hesablanmasına əsaslanması isə onun emosional dəyərini tam əks etdirmir.

Mütəxəssislər qeyd edirlər ki, dostların sayının az olması öz-özlüyündə problem hesab edilməməlidir. Əsas məsələ insanın özünü nə dərəcədə dəstəklənmiş hiss etməsi və ehtiyac duyduqda güvənə biləcəyi şəxslərin olub-olmamasıdır.

Samir