Ev heyvanları ilə sanki insanla danışırmış kimi söhbət etmək, onlardan günlərinin necə keçdiyini soruşmaq və evdən çıxarkən onlarla sağollaşmaq geniş yayılmış davranışdır. Psixoloqların fikrincə, bu vərdiş heç də yetkin olmamağın əlaməti deyil, əksinə, insanın heyvanla qurduğu emosional bağlılığı göstərə bilər.

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə “El Español” məlumat yayıb.

Mütəxəssislər bu davranışı antropomorfizm anlayışı ilə əlaqələndirirlər. Bu, heyvanlara və digər canlılara insana xas xüsusiyyətlər, duyğular və niyyətlər aid etmək meylidir.

Niderlandın Qroningen Universitetinin tədqiqatçıları 527 it və pişik sahibinin ev heyvanları ilə münasibətlərini araşdırıblar. Nəticələr göstərib ki, heyvanlarının insanlara xas düşüncə və hisslərə malik olduğunu düşünən sahiblər onları daha çox ailə üzvü və ya dost kimi qəbul edirlər.

Belə insanlar ev heyvanlarından daha güclü emosional dəstək aldıqlarını da bildiriblər. Onlar heyvanla münasibətlərini qorumağa və möhkəmləndirməyə daha çox çalışır, məsələn, təsadüfən ev heyvanlarına zərər verdikdə onlardan üzr istəyirlər.

Bununla belə, tədqiqatçılar qeyd edirlər ki, heyvanla danışmaq, onu sığallamaq və öpmək mütləq şəkildə ona insani xüsusiyyətlər aid etmək demək deyil. Bu davranışlar sadəcə heyvanın insanın gündəlik həyatında mühüm yer tutması ilə də bağlı ola bilər.

Maraqlıdır ki, ev heyvanları insan dilini insanlar kimi başa düşməsələr də, onların səs tonuna və davranışlarına reaksiya verə bilirlər. Araşdırmalardan birində yetkin itlərin insan onlara daha yüksək və ifadəli səslə müraciət etdikdə daha çox diqqət göstərdiyi müəyyən edilib.

Psixoloqlar vurğulayırlar ki, ev heyvanları ilə körpə ilə danışırmış kimi ünsiyyət qurmaq emosional yaxınlığın göstəricisi ola bilər. Bununla yanaşı, heyvanlara qarşı empatiyanın insanlara qarşı empatiya ilə əlaqəsi zəifdir. Yəni itə və ya pişiyə güclü bağlılıq insanın digər insanlara qarşı daha həssas olduğunu mütləq şəkildə göstərmir.

Samir