Münasibətlərin ilk 2–4 ilindən sonra beyində mükafatlandırma sisteminin fəaliyyəti zəifləyir və tərəfdaşa qarşı əvvəlki güclü emosional reaksiyalar azalır. Lakin bu, sevginin bitməsi demək deyil. 

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə gazeta.ru-ya Rusiya İdarəetmə Texnologiyaları İnstitutunun Humanitar və Sosial Elmlər kafedrasının dosenti, psixologiya elmləri namizədi Yelena Şpaqina danışıb.

Psixoloqun sözlərinə görə, münasibətlərin ilk illərində adətən yenilik hissi, tərəfdaşın ideallaşdırılması və yüksək romantik həyəcan üstünlük təşkil edir.

"Bu, tamamilə normal prosesdir. Beyin zaman keçdikcə yaxınlığa əvvəlki qədər kəskin reaksiya vermir. 'Sevgi üç il yaşayır' ifadəsi əslində sevgiyə deyil, vurğunluq mərhələsinə aiddir", deyə Şpaqina bildirib.

Onun sözlərinə görə, münasibətlər yalnız güclü ehtiras üzərində qurulubsa, qarşılıqlı etibar, hörmət, ortaq məqsədlər və birgə həyat təcrübəsi formalaşmayıbsa, hormonal yenilik hissi azaldıqdan sonra belə münasibətlər həqiqətən də sona çata bilər.

Mütəxəssis qeyd edib ki, bir çox cütlükdə ehtiras zamanla daha yetkin münasibət formasına çevrilir. Bu mərhələdə bağlılıq, dostluq, qarşılıqlı dəstək, qayğı və ortaq həyat məqsədləri ön plana çıxır.

Psixoloq vurğulayıb ki, əgər 2–4 ildən sonra yalnız ehtiras deyil, həm də qarşılıqlı hörmət, maraq, səmimiyyət, emosional və fiziki yaxınlıq da yox olursa, bu artıq münasibətlərdə yaranmış problemlərin göstəricisi hesab oluna bilər.

Onun fikrincə, əsas məsələ zaman deyil, cütlüyün münasibətlərini yeni mərhələyə uyğun şəkildə inkişaf etdirə bilməsidir.

"Sevgi mütləq 2–4 ildən sonra bitməli deyil. Adətən dəyişən məhz vurğunluq hissidir. Sevgi isə ya daha da dərinləşir, ya da ona qayğı göstərilmədikdə zəifləyərək dağılır", deyə Yelena Şpaqina əlavə edib.

Samir