1976-cı ildə alimlər qeyri-adi eksperiment apararaq iki gənc erkək şiri qaçış trenajorunda qaçmağa öyrədiblər. Harvard Universitetindən Pamela Syu Çassinin rəhbərlik etdiyi tədqiqat qrupunun məqsədi şirlərin nə qədər sürətli qaçdığını yox, onların orqanizminin oksigendən necə istifadə etdiyini öyrənmək idi. 

HİT.az xəbər verir ki, bu barədə "Discover Wildlife" nəşri yazır.

Araşdırma zamanı müəyyən olunub ki, şirlər sürətli qaçışa başladıqda onların oksigen sərfiyyatı dördayaqlı məməlilər üçün gözlənilən göstəricidən üç dəfədən çox artır.

Bu isə göstərir ki, şirlər uzun məsafələrə qaçmaq üçün deyil, pusqudan qəfil və qısa müddətli hücumlar etmək üçün uyğunlaşıblar.

Məqalədə qeyd olunur ki, bunun səbəbi onların əzələ quruluşudur. Şirlərdə çox güclü "sürətli yığılan" əzələ lifləri üstünlük təşkil edir. Bu liflər insan əzələləri ilə müqayisədə daha böyük qüvvə və təxminən üç dəfə çox güc yaradır.

Alimlərin hesablamalarına görə, şirlər belə sıçrayışlar zamanı saatda 70 kilometrə qədər sürət yığa bilirlər. Müqayisə üçün qeyd olunur ki, dünyanın ən sürətli insanı Useyn Bolt 100 metrlik rekord qaçışı zamanı maksimum 44 km/saat sürətə çatmışdı.

Mütəxəssislərin cavabı mənfidir. Onların fikrincə, şirin yaxınlığında qaçmağa başlamaq edilə biləcək ən pis hərəkətlərdən biridir. Çünki bu davranış ov heyvanlarının reaksiyasını xatırladır və yırtıcının ov instinktini gücləndirə bilər.

Bunun əvəzinə ekspertlər sakit qalmağı və olduğunuz yerdə dayanmağı tövsiyə edirlər. Daha iri görünmək üçün əlləri yuxarı qaldırmaq, gödəkçəni açmaq və ya əl çalmaq məsləhət görülür. Qışqırmaq əvəzinə mümkün qədər alçaq və gur səslə danışmaq və ya səslənmək tövsiyə edilir.

Əgər şir dayanarsa və ya tərəddüd edərsə, ondan üz çevirmədən yavaş-yavaş geri çəkilmək lazımdır. Hücum baş verərsə isə, mütəxəssislər imkan daxilində aktiv müqavimət göstərməyi tövsiyə edirlər.

Samir